Aftrap Netwerk voor Sterke Vrouwen

Tijdens het Netwerk voor Sterke Vrouwen-event op 8 mei in de Galgenwaard, het stadion van FC Utrecht, draaide het om precies die vragen. Samen met ruim honderd vrouwen en een handvol mannen - klanten, collega’s en relaties - organiseerden Conclusion en FC Utrecht een avond vol eerlijke verhalen, scherpe inzichten en mooie ontmoetingen. Met op het podium onder anderen burgemeester van Utrecht Sharon Dijksma, oud-international Liza van der Most en verschillende vrouwelijke leiders vanuit Conclusion en FC Utrecht.  

De rode draad van de avond? Sterk zijn betekent niet dat je nooit twijfelt. Het betekent dat je doorgaat, leert, hulp durft te vragen en ruimte maakt voor anderen. 

Dagvoorzitter Sarah van Seumeren zet vanaf de eerste minuten de toon. Met een persoonlijk verhaal over verlies, verwachtingen en opnieuw richting vinden. Ze vertelt over opgroeien in een mannenwereld, over het gevoel jezelf constant te moeten aanpassen en over de impact van het overlijden van haar man Arno. Aan de buitenkant werd ze vaak gezien als ‘de sterke vrouw'. Van binnen voelde dat heel anders. “De buitenkant was sterk, maar van binnen was ik leeg”, vertelt ze. 

Sarah vertelt hoe ritme haar hielp om overeind te blijven. En hoe haar ervaringen uiteindelijk leidden tot haar werk rondom rouw en verliesbegeleiding. Niet alleen privé, maar juist ook op de werkvloer. “Medewerkers nemen alles mee naar hun werk. Je verwerkt verlies niet alleen tussen zes en acht ’s avonds”, legt ze uit. Met haar openheid maakt ze meteen iets voelbaar in de zaal: echte verbinding ontstaat pas als je ook de moeilijke stukken durft te delen. 

Tijdens het eerste panelgesprek gaan Conclusion vrouwen Anneke Zijlstra, Milou Saraber en Corianne Visser in gesprek over ondernemerschap, zichtbaarheid en leiderschap. Een van de belangrijkste thema’s: jezelf niet kleiner maken om ergens bij te horen.

Anneke Zijlstra vertelt hoe ze bewust brak met de ongeschreven regel dat leiders altijd zeker, hard en rationeel moeten zijn: “Emotie en twijfel mogen er ook zijn.” Corianne Visser deelt hoe zij leerde dat leiderschap niet per se luid hoeft te zijn. “De impact zit juist in ruimte geven aan anderen, in gelijkwaardigheid, in het stellen van scherpe vragen en het bewaken van richting”, vertelt ze. Milou Saraber vertelt openhartig over onderhandelingen waarin ze als enige vrouw aan tafel zat en regelmatig werd onderbroken. Wat haar hielp? Iemand die simpelweg zei: “Ik wil even terug naar wat Milou net zei.” Elkaar de ruimte geven om gehoord te worden, daar gaat het om.  

Het panel leverde veel herkenning op in de zaal. Over bias, zichtbaarheid en kansen die je soms eerst zelf moet durven pakken voordat iemand anders erin gelooft. Een uitspraak die bleef hangen: “Je bent niet klaar als je alles zeker weet. Je bent klaar als je bereid bent om te leren.” 

Daarna neemt Colinda van Dijk van het Centrum voor Mentale Kracht het podium over voor een energieke sessie over focus, verandering en mentale weerbaarheid. De boodschap is helder: mentale kracht betekent niet dat je nooit onzeker bent. Het betekent dat je tóch beweegt.  De zaal wordt actief meegenomen in oefeningen en inzichten over hoe ons brein werkt. We krijgen de opdracht om ons heen op zoek te gaan naar hartjes, in planten, kleding, sieraden of andere kleine details in de ruimte. Binnen een paar seconden ziet iedereen er wel één. De boodschap: je brein gaat herkennen waar je aandacht aan geeft.  “Je ziet niet de werkelijkheid. Je ziet waar je brein op getraind is”, vertelt Colinda. Een krachtige metafoor voor hoe we naar onszelf kijken. Als je brein gewend is om vooral te zoeken naar wat fout gaat, vindt het daar altijd bewijs voor. Train je jezelf om kansen, groei en verbinding te zien? Dan verandert ook je perspectief.  

Ook het werk met FC Utrecht Vrouwen komt uitgebreid aan bod. Hoe bouw je van 23 speelsters en 11 stafleden daadwerkelijk een team? De resultaten zijn indrukwekkend: het team groeide volgens de metingen met twintig procent in mentale kracht. Maar misschien nog belangrijker was de normalisering van het onderwerp. “Er rust nog steeds een taboe op mentale begeleiding. Terwijl mentale training net zo normaal zou moeten zijn als fysieke”, benadrukt Colinda.  

Sharon Dijksma over moed, grenzen en authenticiteit  Een van de hoogtepunten van de avond is het gesprek met burgemeester Sharon Dijksma. Open, scherp en opvallend persoonlijk. Ze vertelt hoe ze vroeger een verlegen kind was. Hoe sterke vrouwen in haar familie haar leerden wat leiderschap echt betekent: Naar voren stappen als het nodig is, bescheiden blijven waar het kan en opkomen voor anderen. 

Over haar rol als burgemeester spreekt ze met veel eerlijkheid. Ook over de moeilijke kanten ervan. Over agressie, kritiek en het nemen van impopulaire beslissingen. “Als je iets moeilijks beslist, moet je daar nooit voor weglopen”, vertelt ze. Tegelijkertijd maakt ze een belangrijk punt over vrouwelijk leiderschap: stop met jezelf aanpassen aan een mannelijk ideaalbeeld. “Ik word geen man. En dat wil ik ook niet.” Die uitspraak krijgt veel herkenning in de zaal en ze vervolgt: “Aanpassen is capitulatie.” Volgens Dijksma voelen mensen feilloos aan of iemand authentiek is. Juist daarom is dichtbij jezelf blijven essentieel, ook als dat spannend is.    

Veiligheid voor vrouwen komt ook nadrukkelijk aan bod. Dijksma spreekt over de verantwoordelijkheid van gemeenten, organisaties én de samenleving om grenzen duidelijker te maken en vrouwen veiliger te laten voelen. Ze besluit: “Utrecht moet de veiligste stad voor vrouwen worden.”  

De laatste spreker van de avond is oud-international Liza van der Most. Waar veel mensen vooral haar successen zien - Ajax, Oranje, WK-finales - vertelt zij juist over de mentale druk achter topsport. Over introvert zijn in een harde voetbalwereld. Over faalangst. Over het gevoel dat emoties er niet mochten zijn.  

“Ik dacht bij mijn eerste uitnodiging voor Oranje vooral: ik wil dit helemaal niet.” Toch zette ze door, omdat ze had geleerd dat je moet blijven gaan. Maar juist daardoor verloor ze soms ook zichzelf uit het oog. Liza vertelt hoe belangrijk gelijkwaardigheid in het vrouwenvoetbal nog altijd is. Over speelsters die moeten werken naast hun topsportcarrière. Over faciliteiten die achterblijven. En over het belang van zichtbare rolmodellen. “We trainen net zo hard als de mannen. Soms zelfs harder.”

 Haar verhaal vormt een mooie brug naar de wedstrijd van FC Utrecht Vrouwen tegen SC Heerenveen Vrouwen later die avond. Want daar kwam alles samen: ambitie, teamwork, mentale kracht en zichtbaarheid. In een spannende wedstrijd laat FC Utrecht Vrouwen dat ook op het veld zien en wint overtuigend met 5-1.

Wat deze avond bijzonder maakte, was niet alleen het programma maar ook de combinatie van open gesprekken en onderlinge herkenning. Zowel voor als na de sessies ontstonden gesprekken over leiderschap, verlies, ambitie en de vraag hoe vrouwen elkaar beter kunnen ondersteunen. Of zoals een van de sprekers het mooi samenvatte: “Als je twijfelt, zoek een supporter.”  

Met het nieuwe Sterke Vrouwennetwerk zetten Conclusion en FC Utrecht bovendien een volgende stap in het bouwen van een duurzaam netwerk waarin vrouwen elkaar blijven ontmoeten, versterken en inspireren.  En misschien was dát uiteindelijk wel de belangrijkste conclusie van de avond: sterke vrouwen bestaan niet omdat ze alles alleen doen. Ze bestaan omdat ze elkaar blijven optillen.