Je hoeft het niet alleen te doen

Op Prinsjesdag worden in Den Haag traditiegetrouw veel borrels georganiseerd. Tijdens een van die bijeenkomsten stond Anna enkele jaren geleden met een aantal vrouwelijke wethouders in een klein café. Het publiek bestond vooral uit mannen. Al pratend kwamen ze tot dezelfde conclusie: dit moest ook anders kunnen. Toegankelijker, kleurrijker en met meer ruimte voor ontmoeting. Anna besloot het niet bij die gedachte te laten en nam samen met Hanneke Steen, Cathelijne Bouwkamp en Eva Boswinkel het initiatief voor een nieuw evenement: de Prinsessenborrel.

Vorig jaar trok de eerste editie zo’n 65 vrouwen. Dit jaar ging de Prinsessenborrel viral: de inschrijving moest al bij 230 deelnemers sluiten omdat de rooftopbar aan de Grote Markt vol zat. Het enorme enthousiasme laat zien dat er op Prinsjesdag behoefte is aan een evenement als dit. Daarmee lijkt een nieuwe traditie geboren op een dag die al rijk is aan tradities. 

Met de Prinsessenborrel willen de initiatiefnemers een plek creëren waar vrouwen uit politiek en openbaar bestuur elkaar in een ontspannen sfeer konden ontmoeten. Niet alleen voor een gezellige avond, maar ook om relaties op te bouwen die in het dagelijkse werk van betekenis kunnen zijn. “Als je elkaar kent, weet je elkaar ook beter te vinden wanneer je steun nodig hebt,” vertelt Anna. “We wilden een plek maken waar vrouwen zich welkom voelen en merken: ik ben niet alleen.”

Dat dit lukte, merkte ze aan de openheid waarmee ervaringen werden gedeeld. Vrouwen vertelden over momenten waarop ze niet serieus werden genomen, seksistische opmerkingen kregen of aan zichzelf gingen twijfelen. “Dat vrouwen zich veilig genoeg voelden om die verhalen te delen, vond ik bijzonder. Tegelijkertijd hoop ik dat zo’n veilige plek over een paar jaar niet meer nodig is.”

Eén gesprek tijdens de avond bleef Anna in het bijzonder bij. Een pas aangetreden wethouder luisterde naar de ervaringen van vrouwen die al langer actief waren in het openbaar bestuur. Tot dat moment dacht ze dat bepaalde opmerkingen en reacties vooral iets zeiden over haar eigen functioneren. Door de verhalen van anderen realiseerde ze zich dat het gedrag waar ze tegenaan liep niet aan haar lag.

“Dat inzicht raakte me,” vertelt Anna. “Je bent op die plek terechtgekomen omdat je goed genoeg bent. Toch gaan vrouwen soms twijfelen aan dingen waaraan ze helemaal niet zouden hoeven twijfelen. Juist door ervaringen te delen kun je tegen elkaar zeggen: dit ligt niet aan jou.”

Voor Anna laat dat zien waarom dit soort ontmoetingen waardevol zijn. Ze veranderen niet direct het systeem, maar kunnen wel een groot verschil maken voor iemand die op dat moment twijfelt aan zichzelf.